|
Zurück zue d Markgräfler Alemannische Bibel (Markgräflerland Eschbach)
D Bref vum Judas
Was in däm Buech schtohtS isch nit bekannt, an wen der Bref grichtet isch. Des Problem, wo Judas aschwätze doet, isch aba klar. Er warnt vor Gemeindeglieda, wo de Erkenntnis, daß Gott gnädig isch, als Fräibref fir ä vukummenes, ledriges Läbä mißbruucht hän un wo nur uf ihr eigene Vordeil üs ware.Sie hän schtolzi Rede ghalte un ä Hufe Ahänga gfunde. Wägädäm ermahnt Judas au d Gmeinde, daß si sich im Glaube nit vuwirre losse un ihr Vuträue nur uf Gott setze solle. In d Verse 24 un 25 schribt da (er): "Däm aba, der äich vor rem Schtrauchle heete ka un äich untadelig schtelle ka vor des Agsicht vu sinere Herrlichkeit mit Fräid, däm älleinige Gott, unsam Heiland, isch durch Jesus Chrischtus, unsarem Herrn, Ehri un Majeschtät un Gwalt un Macht vor alla Ziit, etze un in alli Ewigkeit! Amen." We des Buech ufbaut isch
Die Einleitungen und der Aufbau von Dieter Zimmer hier --->
S 1. KapitelD Judas greßt sini Läsa1,1 Judas, ä Knecht Jesus Chrischti un Brueda vum Jakobus, an de Bruefene, de gliebt sin in Gott, däm Vada, un bwahrt fir Jesus Chrischtus:1,2 Gott gib äich viel Barmherzigkeit un Friide un Lebi! Manchi Lit liege total dnäbe(2Petr 2)1,3 Ihr Lebe, nohchdäm i gwißlich vorka ha, äich z schribe vu unsa alla Heil, halt i' (i's) fir nedig, äich in minem Bref z vumahne, (a) daß ihr fir d Glaube kämpft, der ei fir allimol d Heilige ibaliefert isch. 1,4 Denn s hän sich ä baar Mensche igschliche, iba de scho längscht des Urdeil gschribe isch; Gottlos sin sie, mißbruuche d Gnade unsares Gottes fir ihri Üswiichs un vuliegne unsa älleinige Herrscha un Herrn Jesus Chrischtus.We Gott mit däne Mensche vufahrt, de nigs vu nem wisse welle1,5 I will äich aba erinnere, obwohl ihr des alles scho wißt, daß dr Herr, nohchdäm ma (er) däm Volk däm ma (er) ä Mol üs Ägypte ghulfe het, (a) (b) s andere Mol de umbrocht het, de nit glaube. 1,6 Au d Engel, de ihr himmlische Rang nit bwahrt hän, sundern (a) ihr Huus vuloße hän, het da (er) fir's Gricht am große Dag vuwahrt mit ewigen Banden in dr Finschternis. 1,7 So sin au Sodom un Gomorra un de umliegende Schtädt, de glich we de Unzucht triebe hän un (a) anderem Fleisch nohchgange sin, zuem Baischpiel bschtimmt indäm sie Pein liede im ewige Fiir.Noh anderi Baischpiel vu Mensche, de nigs vu Gott hän wisse welle1,8 Ebeso sin au de Träuma, de ihr Fleisch fleckig mache, jedi Herrschaft vuachte un d himmlischi Mächte läschtere. 1,9 Als aba (a) Michael, d Erzengel, mit däm Deufel gschtritte het un mit nem feilschte um d Lyche vum Moses, wagt da (er) nit, iba nen ä Vudammigsurdeil z fälle, sundern sait: (b) Dr Herr schtrof di! 1,10 De aba läschtere alles, wovu sie nigs vuschtehn; was sie aba vu Natur üs kenne we d Tiere, dra vuderbe sie. 1,11 Weh däne! Denn sie gehn d Wäg (a) Kains un flalle in d Irrtum vum (b) Bileam wägäm Gwinn un kumme um in däm Ufruhr Korachs. 1,12 Sie sin Schandflecke bi äiren Liebesmahle, (a) prasse ohni Scheu, weide sich selba; sie sin Wolke ohni Wassa, vum Wind beutelt, kahli, saftlosi Baim, zweimol abgschtorbe un üsgwurzlet, 1,13 wildi Wellä vum Meer, (a) de ihri eigeni Schand üsschüme, vuirrti Schtern; dere Los isch di dunkelschti Nacht in Ewigkeit.1,14 S het aba au vu däne vorusgsait (a) Henoch, dr siebte vu Adam a, un gsait: Lueg, dr Herr kummt mit sinene viele duusig Heilige, 1,15 Gricht z halte iba alli un z schtrofe alli Mensche fir alli Sache vu ihrem gottlose Wandel, mit däne sie gottlos gsi sin, un fir all des Fräche, des de gottlose Sinda gege nen gsait hän. 1,16 De murre un motze mit ihrem Los; sie läbä nohch ihra Luscht, un ihr Muul schwätzt schtolzi Wörta, wägä ihrem Vordeil, schleime sie um d Lit.
Judas rueft dzue uf, Gott treu z bliebe un sich um Gschwischda z kimmere, wo in Gfahr sin1,17 Ihr aba, mini Lebe, denke an de Wort, de zvor gsait sin vu d Aposchtel unsares Herrn Jesus Chrischtus, 1,18 wo sie äich sage, (a) (b) daß zue dr letschte Ziit Schpötta si wäre, de nohch ihra eigene gottlose Luscht läbä. 1,19 De sin&s;s, de Schtritt bringe, niedrig Gsinnt, (a) de d Geischt nit hän. 1,20 Ihr aba, mini Lebe, (a) (b) baue äich uf uf äirem allaheiligschte Glaube, un bäte im heilige Geischt, 1,21 un bwahre äich in dr Lebi Gottes, un wartet uf d Barmherzigkeit unsares Herrn Jesus Chrischtus zuem ewige Läbä. 1,22 Un erbarmt äich dera, de zwiefle; 1,23 anderi rißt üs däm Fiir un (a) rettet sie; andere erbarmt äich in Furcht un (b) haßt au des Gwand (Häß), des flecke het vum Fleisch.
Judas doet Gott lobe1,24 Däm aba, der äich vor rem Schtrauchle heete ka un äich untadelig schtelle ka vor des Agsicht vu sinere Herrlichkeit mit Fräid, (a) 1,25 däm älleinige Gott, unsam Heiland, isch durch Jesus Chrischtus, unsarem Herrn, Ehri un Majeschtät un Gwalt un Macht vor alla Ziit, etze un in alli Ewigkeit! Amen.Des isch ä Bäitrag vu Dietmar Wiesler fir me Evangelium im Netz (Copyright) Dez. 1999 |